این سئوالی است که نه تنها برای ما ، بلکه برای بخش وسیعی از مردمی که خود را در اعتراضات ما شریک میدانند مطرح است.چرا که خواست اصلی ما، یعنی رفع تبعیض و نابرابری و برخورداری از یک زندگی در خور شانمان، خواست آنها نیز هست.

علارغم سرکوب  تجمعات اسفند ماه،دستگیریها، تهدید وارعاب و غیره، اعتراضات ما تا همینجا دستاوردهای مهمی داشته است.مهمترین این دستاوردها شکل گیری و رشد اراده جمعی ما برای مقابله قاطع با تبعیضی و نابرابری، بوده. خوشبختانه اکثر همکاران بر این نظرند که تا رسیدن به کل خواسته هایمان از پا نخواهیم نشست.

اکنون بایستی اراده جمعی ما به حرکتی قدرتمند برای رسیدن به خواسته هایمان تبدیل شود. در غیر اینصورت جریاناتی که در بسازش کشاندن اعتراضات ما ذینفعند به پشتوانه نیروهای سرکوبگر میداندار اعتراضات شده و این حرکت را نیز بشکست میکشانند.

لازمه تبدیل اراده جمعی ما به عمل جمعی ، تبادل نظر گسترده و شرکت مستقیم وفعال همه ما در روندهای تصمیم گیری است. به دلیل عدم وجود چنین فضایی، در تجمعات و گردهمایی های قبلی فرصتهای خوبی را ازدست دادیم و شاهد ناهماهنگی ها وابهاماتی در حرکتهایمان بودیم .  برای مثال در حالی که برخی خواهان اعلام اعتصاب بودند برخی ادامه  مذاکرات  رادر پیش گرفتند،  در حالی که روز قبل از مذاکرات همکاران ما را در کرمانشاه برای ایجاد رعب ووحشت دستگیر کرده بودند، بجز کانون کرمانشاه هیچیک از کانونهای دیگربه این دستگیریها اعتراض نکردند، مفادی که قرار بود در مذاکرات بعنوان خواسته های ما طرح شود، برای اکثر ما نا روشن بود.

رفع این ضعفها مستلزم تلاش تک تک ما است.از تمام امکانات ارتباطی باید برای ایجاد هماهنگی و همنظری بین معلمین سراسر کشور استفاده کرد.

تشکیل جلسات منظم در مدارس، گسترش ارتباط با همکاران مدارس دیگرو تشکیل جلسه با آنهابرای تبادل نظر وتصمیم گیری، موثرترین ابزار برای غلبه بر این نقطه ضعف ما هستند.

عامل مهم دیگری که اعتراضات ما را قدرتمند تر میکند، جلب حمایت مردم،  وتماس با سازمانها ، نهادها و اتحادیه های بین المللی مانند آموزش بین الملل و آی ال او است.واقعیت اینست که ما در مشکلاتمان تنها نیستیم .ملیونها نفر در خود ایران مانند ما از تبعیض ونابرابری بیزارند وملیونها مردم آزادیخواه وشریف در سراسر جهان ازخواسته های برحق ما پشتیبانی خواهند کرد.باید از هر امکانی برای جلب این حمایتها استفاده کرد.ما تاکنون، با این ملاحضه( تهدید) که مبادا حرکت ما سیاسی شود خود را از حمایت اقشار دیگر و حمایتهای بین المللی محروم کرده ایم اما روند اوضاع نشان داد، برای طرف مقابل حرکت سیاسی یا صنفی تفاوت ندارد و این فقط تهدیدی است که ما را از اتحاد با همسرنوشتانمان منع کند.

نمونه حمایت سازمان اتحادیهای آزاد جهان از سندیکای کارگران شرکت واحد واعلام یک روز برای حمایت از کارگران اعتصابی شرکت واحد در سراسر جهان از طرف این سازمان برای ما نیز آموزنده است.