قبل از هرچیز باید از شما تشکر کنم که لااقل هرچند بدون نام و نشان (که قابل درک است) پرتوی، هرچند بسیار کوچک، روی نامه ای با امضای "جمع کثیری از معلمان ایران" که از چند روز قبل در سایت کانون قرار گرفته است انداخته اید و به نامه من پاسخ داده اید. اما دوست عزیز پاسخ شما برای من قانع کننده نیست و سوال من همچنان به قوت خود باقی است و پاسخ میخواهد.

شما در جواب به من نوشته اید که "این نامه ربطی به هیچ یکی از تشکل ها و کانونهای صنفی معلمان ندارد و دستپخت عزیزانی است که تلاش می کنند همین نیمچه حمایت افکار عمومی را از ما سلب و دریغ کنند". اما این چندان مساله را روشن نمیکند. نوشته اید دستپخت عزیزانی است که تلاش میکنند همین نیمچه حمایت افکار عمومی را از ما سلب کنند. ابهام بیشتر هم شد. این عزیزان چه کسانی هستند که میخواهند حمایت مردم را از معلمان بگیرند و موفق هم شده اند نامه شان را در سایت کانون صنفی بگذارند؟ نیروهای امنیتی هستند؟ عناصر سازشکار در کانون صنفی هستند؟ مسئول سایت را وادار به درج این مطلب کرده اند؟ کلمه عبورو اطلاعات محرمانه سایت بدست وزارت اطلاعات افتاده و کنترل سایت در دست آنها است؟ دوست عزیز، همه این حالات ممکن است و پاسخ سربسته شما کمکی به روشن شدن مساله نمیکند. هنوز هم مراجعین به سایت شما نمیتوانند پی به ماجرا ببرند. نوشته اید که همینکه تشکل ها مسئولیت این نامه را بعهده نگرفته اند به معنی تبری ایشان از چنین اقداماتی است. اما همینکه تشکلی نامه ای را در سایتش درج میکند معنی اش این است که مسئولیت لااقل درج آنرا بعهده گرفته است مگر اینکه رسما چیز دیگری اعلام کند.

دوست عزیز کسی نمیتواند سایتی راه بیندازد و مسئولیت درج مطالبش را بعهده نگیرد. لطفا پاسخ مرا ندهید که گویا هرکس فعالیت علنی میکند دست به عملیات انتحاری نباید بزند. بین گرفتن مسئولیت و توضیح دادن به افکار عمومی و عملیات انتحاری یک دنیا فاصله است.بین قبول مسئولیت و به سیم آخر زدن یک دنیا فاصله است. بالاخره حق من و دیگران است که اعتراض کنندو بخواهند مساله روشن شود.

اعتصاب غیر قانونی است اما معلمان بارها و بارها دست به اعتصاب زده اند.تجمع غیرقانونی است و معلمان بارها دست به تجمع زده اند.

بسیاری از شعارهای معلمان باب طبع رژیم نیست و معلمان با صدای بلند آن شعارها را مقابل ماموران وزارت اطلاعات تکرار کرده اندو زندان و تحقیر و توهین و پرونده علیه خود را به جان خریده اند.امیدوارم به این نگوئید زدن به سیم آخر و عملیات انتحاری کردن. هیچ مبارزه ای در این مملکت بدون زندان و تهدید و احتمالا کتک و غیره ختم نمیشود. همین یک سال قبل حتما کارگران واحد را بیاد میاورید که بیش از هزار نفرشان را نیمه شب زمستان با مشت و لگد دستگیر کردند و حتی به بچه های خردسالشان هم رحم نکردند.کارگران میدانستند که بخاطر اعتصاب به آنها نقل و نبات نمیدهند اما چاره ای نداشتند.این جرم مبارزه برای دستمزد است چه رسد به اینکه کسی همه آزادی را بخواهد.در این مملکت همه میدانند که مبارزه برای احقاق حقوق خرج دارد، گران تمام میشود، خیلی ها سرشان را داده اند و خیلی ها جوانی شان را، تا تسلیم نشوند، تا جامعه تسلیم نشود.و اگر امروز من و شما میتوانیم علیرغم همه سختی ها و خطرات آن دست به اعتصاب و تجمع بزنیم مدیون فداکاریها و مبارزات آنها هم هستیم و باید سر تعظیم را در مقابل آنها فرود آوریم.

حالا برگردیم به سایت کانون صنفی معلمان.آنهم سایتی که به اسم هفتصدهزار معلم و برای اطلاع رسانی به آنها راه اندازی شده است.این غیر مسئولانه ترین کار است که مطلبی اینچنینی ،که نویسنده اش اگر مزدبگیر وزارت اطلاعات نباشد تفکرش سر سوزنی با آنها تفاوت ندارد، در آن درج شود، و آنوقت یکی از مسئولین محترم کانون صنفی بجای روشن کردن موضوع اظهار تعجب کنند که چرا من علامت سوال بالای آن سایت قرار داده ام و از مسئولان کانون توضیح خواسته ام. دوست عزیز، اگر فردا مسئولین کانون صنفی تصمیمی غیر مسئولانه گرفتند چه؟ اگر فراخوانی سازشکارانه منتشر کردند چه؟ به گفته شما معلمان باید خود پی ببرند که اینهم دستپخت "عزیزان" بی نام و نشان است! چه تضمینی هست که همه مراجعه کنندگان به سایت کانون درست تشخیص دهند کدام نظر واقعی کانون است وکدام دستپخت "عزیزان" ؟

نه دوست عزیز اینرا کسی قبول نمیکند.

یک نکته بسیار مهم دیگر، این است که این پایان ماجرا نیست. وزارت اطلاعات دست بر دار نیست. میدانید که در همدان اطلاعیه جعلی منتشر کرده اند تا معلمان همدان را پشیمان از مبارزه نشان دهند و آنها رادلسرد و سردرگم کنند.میگوئید همین که هیچ تشکلی مسئولیت آنرا بعهده نگرفت یعنی کار "عزیزان" است! یا اینکه کانون صنفی همدان وظیفه و مسئولیت دارد، که اطلاعیه بدهد و جعلی بودن آن اطلاعیه را به مردم اعلام کند؟ اگر این باب شود که در سایت شما از اینگونه مطالب درج شود باور کنید بقول خودتان همان حمایت ناچیز از جانب مردم هم از بین میرود. مردم سر در گم میشوند. کمترین چیز این است که به حساب غالب شدن گرایش سازشکار در کانون میگذارند. یک بخش مبارزه هم خنثی کردن این نوع توطئه ها است.و این بشیوه مخفیانه نمیشود. توطئه ها را علنی باید افشا کرد. وگرنه فردا به کانون تحمیل میکنند که دو مامور وزارت اطلاعاتی هم عضو ارشدش باشند.باید با بیرون انداختن نامه آنها، از همین قدم اول نگذاشت رخنه کنند و چنین مطالبی را به سایت کانون معلمان تحمیل کنند.  امیدوارم نگوئید کانون گرایش سازشکار ندارد.همه تیپ آدمی در کانون هست. معلمان بسیار مبارزی که با تمام وجود برای بهبود زندگی همکارانشان زحمت میکشند در کانون کم نیستند. مسئولین سازشکار هم در کانون کم نیست. یک بخش مبارزه هم تضعیف گرایش محافظه کار و تقویت گرایش مبارز است.

نکته دیگری هم در نامه این دوست عزیز است که نمیتوانم از کنارش بگذرم.به طعنه نوشته اند که امثال من "در سایه امن اینترنت مشغول انقلابیگری هستیم" اما خوشبختانه بلافاصله یادشان آمده است که اینکار گناه نیست و اضافه کرده اند که "شما آشکار و بدون هراس باید سخن بگویید و ما در پرده و ضمنی". دوست عزیز میتوانم سوال کنم که شما که بر ضرورت سایتی که بتواند بدون هراس سخن بگوید تاکید میکنید چرا بخودتان اجازه میدهید یک سطر جلوتر طعنه بزنید تا من احساس گناه کنم که در سایت امن اینترنت همه حرفم را زده ام؟ مگر کسی هست یک روز در این جامعه زندگی کرده باشد و نداند که مبارزه الزامات زیادی دارد؟ این ٢٨ سال به همه خیلی چیزها یاد داده است، یاد داده است که مبارزه الزامات پنهان و آشکار زیادی دارد. چه از نوع صنفی اش چه از نوع سیاسی اش.

کلام آخر، همانطور که گفتم سوال و اعتراض من همچنان سر جای خود باقی است. من به درج نامه ای از جنس وزارت اطلاعات در سایت کانون صنفی معلمان که باعث  سردر گمی در میان معلمان میشود اعتراض شدید دارم. مسئولین کانون صنفی و مسئولین سایت کانون باید در مورد این نامه به مردم جواب بدهند.